Ανακοινώσεις
Φωτογραφίες
Συνδέσεις
Επικοινωνία

 













 

Είσοδος μέλους

 

 

Αντιπλημμυρικά - Αντιδιαβρωτικά έργα

ΑΝΑΔΑΣΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΙΑΒΡΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΑ ΕΡΓΑ

  Μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του καλοκαιριού του 2007 που έπληξε βαρύτατα τον Εθνικό Δρυμό, έχουν υλοποιηθεί πολλές δράσεις  και συνεχίζουν να υλοποιούνται, οι οποίες  βοηθούν στην αναδημιουργία του καμένου ελατοδάσους και στην αποκατάσταση του οικοσυστήματος.

Σε 28.000 στρέμματα κατασκευάστηκαν αντιδιαβρωτικά έργα (κορμοδέματα και κλαδοπλέγματα), 1.784.380 μέτρων, για συγκράτηση του επιφανειακού εδάφους, αποφυγή πλημμυρών στα κατάντη, μείωση της διάβρωσης, συγκράτηση και διήθηση των νερών της βροχής και προστασία των καμένων εκτάσεων από περαιτέρω υποβάθμιση.

Στις λεκάνες απορροής κατασκευάστηκαν αντιπλημμυρικά έργα , δηλαδή 44 λιθοπλήρωτα συρματοκιβώτια (σαρζανέτ) .
Ανακατασκευή και λειτουργία του Δασικού Φυτωρίου στη θέση Αγία Τριάδα στην Πάρνηθα. Ήδη εκεί φιλοξενούνται 300.000 φυτάρια Κεφαλληνιακής ελάτης , σε ένα χώρο 8 στρεμμάτων, σε 1.000 μέτρα υψόμετρο περίπου , προέλευσης Πάρνηθας, δηλαδή προερχόμενα από σπέρματα  από το άκαυτο ελατοδάσος, για προστασία και διάσωση του ενδημικού είδους  και τα οποία προορίζονται για τις αναδασώσεις στις καμένες εκτάσεις. Αυτή είναι η βασική μέθοδος αναδάσωσης στο καμένο ελατοδάσος , δηλαδή φυτεύσεις φυταρίων 3-4 ετών που θα προέρχονται από το δασικό φυτώριο, σύμφωνα πάντα με τον πενταετή προγραμματισμό του Φορέα Διαχείρισης , ο οποίος προβλέπει αποκατάσταση σε 8.000 στρέμματα καμένης γης.

Σε τέσσερις διαφορετικές φυτευτικές περιόδους (2008, 2009, 2010, 2011) αναδασώθηκαν σε 4.000 στρέμματα περίπου 192.000 φυτάρια Μαύρης πεύκης, (τα οποία θα λειτουργήσουν ως προδάσος , για να  δεχτεί  τις μελλοντικές αναδασώσεις της Κεφαλληνιακής ελάτης), περισσότερα από 75.000 φυτάρια Κεφαλληνιακής ελάτης , περίπου 1.000 φυτάρια χνοώδους δρυός και τέλος κατά μήκος των ρεμάτων φυτεύτηκαν τα κατάλληλα φυτά υπό τη  μορφή έτοιμων μοσχευμάτων.

Η αποκατάσταση  και αναδημιουργία του καμένου ελατοδάσους  είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση , γιατί η ελάτη είναι ψυχρόβιο κωνοφόρο και δεν διαθέτει μηχανισμούς προσαρμογής στη φωτιά. Οι κώνοι-σπόροι της καίγονται και τα νεαρά αρτίφυτρα  μεγαλώνουν μόνο στη σκιά για αρκετά χρόνια. Γενικά η ελάτη , στα δάση της οποίας σπάνια εμφανίζονται  φυσικές πυρκαγιές, δεν αντέχει καθόλου σ’ αυτές , ούτε στις έρπουσες, ούτε στις επικόρυφες.  Δεν διατηρεί σπέρματα σε λήθαργο  και τα αρτίφυτρά της  είναι ευαίσθητα σε υψηλές θερμοκρασίες, οπότε όταν καίγονται μεγάλες εκτάσεις  δασών ελάτης , η φυσική επανεγκατάσταση είναι πολύ αργή.

Ειδικά στην Πάρνηθα οι κλιματικές και εδαφολογικές συνθήκες δεν είναι οι πλέον ευνοϊκές για την αναδάσωση και εγκατάσταση της ελάτης. Οι υψηλές μέσες θερμοκρασίες, τα σκελετικά εδάφη, η ρύπανση στο λεκανοπέδιο, η επιδημία φλοιοφάγων εντόμων, θέτουν ισχυρούς περιορισμούς για την επιβίωση του είδους στην Πάρνηθα.