Ανακοινώσεις
Φωτογραφίες
Συνδέσεις
Επικοινωνία

 













 

Είσοδος μέλους

 

 

πανιδα συνεχεια

Είναι το μεγαλύτερο θηλαστικό της πανίδας στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας. Η ονομασία «κόκκινο» οφείλεται στο καφέ-κόκκινο χρώμα του τριχώματος το καλοκαίρι.
Πανέμορφο και περήφανο είδος θηλαστικού με σώμα επίμηκες, συμμετρικό, στενό και δυνατό. Το θηλυκό είναι μικρότερο σε μέγεθος. Το ύψος είναι γύρω στο 1.5 μ. και το βάρος  για τα θηλυκά 80-110 κιλά, ενώ για τα αρσενικά 85-240 κιλά, αλλά φτάνει και τα 300 κιλά ή και περισσότερο. Ο προσδόκιμος χρόνος ζωής είναι τα 12-15 χρόνια και σπάνια τα 20-25 χρόνια.
Έχει μακρύ λαιμό, πλατύ στήθος και σκέλη ψηλά και δυνατά. Τα ισχυρά και λεπτά άκρα του καταλήγουν σε δύο οπλές (οπληφόρο είδος) και σε δύο ατροφικά νύχια, που αντιστοιχούν στα πλευρικά δάχτυλα. Το κεφάλι του έχει μακρουλό σχήμα, ενώ τα αυτιά του είναι μάλλον μεγάλα και το ρύγχος του γυμνό.

Το αρσενικό έχει κέρατα που απορρίπτει κάθε χρόνο («κλαδοκέρατα»), τον Μάρτιο- Απρίλιο. Και τα δύο φύλα έχουν φαιοκίτρινη κηλίδα γύρω από την ουρά («κάτοπτρο»).
Το κόκκινο ελάφι θεωρείται «μικτός βοσκητής», τρέφεται δηλαδή τόσο με κλαδιά και φύλλα δέντρων όσο και με διάφορες πόες.
Τα διάφορα  υποείδη εμφανίζονται σε μια μεγάλη ποικιλία βιοτόπων. Είναι κατά κύριο λόγο δασόβιο είδος , ζει σε δάση κυρίως πλατύφυλλων ειδών ή και σε μικτά αραιά κωνοφόρα δάση. Προτιμά δάση με υπόροφο και άφθονα διάκενα ή χορτολιβαδικές εκτάσεις , γενικά περιοχές με ήπιες κλίσεις και ποικιλία ποώδους και θαμνώδους βλάστησης. Το χειμώνα κατεβαίνει σε περιοχές με μικρότερο υψόμετρο για αναζήτηση τροφής, όπου βρίσκει καταφύγιο στα πευκοδάση, σε περιοχές που δεν καλύπτονται από χιόνι και προφυλαγμένες από ισχυρούς ανέμους. Το Φθινόπωρο τα ζώα συγκεντρώνονται στα λιβάδια και στα διάκενα του δάσους (είναι και η εποχή αναπαραγωγής). Τα καλοκαίρια τα συναντάμε σε μεγαλύτερα υψόμετρα, στα διάκενα του δάσους, σε επίπεδα λιβάδια και οροπέδια. Επιλέγει δροσερά σημεία, κυρίως Β-ΒΔ εκθέσεων, κοντά σε ρέματα και πηγές, αποφεύγοντας τις απότομες κλίσεις.

Είναι είδος πολυγαμικό. Τα αρσενικά κατά την περίοδο του οργασμού (τέλος Αυγούστου- 1ο δεκαπενθήμερο Οκτωβρίου), επιλέγουν τη γαμήλια περιοχή τους για να σχηματίσουν το χαρέμι  τους, με αριθμό ώριμων θηλυκών ,4 με 8, ίσως και 10, ηλικίας 2-3 ετών. Γίνονται επιθετικά και δίνουν μάχες, συχνά πολύ σκληρές,  για την κατοχή της γαμήλιας περιοχής. Τα αρσενικά την περίοδο αυτή δεν τρέφονται και χάνουν μέχρι και το 25% του σωματικού τους βάρους. Μετά το τέλος της αναπαραγωγής μετακινούνται σε ήσυχα και απόμερα μέρη, όπου τρέφονται έντονα για να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους.
Η περίοδος εγκυμοσύνης διαρκεί 240-262 ημέρες, γεννούν ένα ή σπανιότερα δύο μικρά τέλος Απριλίου μέσα Μαΐου. Τα μικρά θηλάζουν και παραμένουν με τη μητέρα τους έως 2 ετών, ενώ έχουν άσπρες βούλες στην πλάτη και τα πλευρά, οι οποίες χάνονται όσο μεγαλώνουν.

Τα ενήλικα αρσενικά ζουν ξεχωριστά από τα θηλυκά  σε ανεξάρτητες αγέλες, 4-6 ατόμων, εκτός αναπαραγωγικής περιόδου.  Τα θηλυκά συνοδεύονται από τα μικρά τους  ηλικίας 1-3 ετών και συγκεντρώνουν μικρές ομόφυλες αγέλες, 10-20 ατόμων,  μέχρι την έναρξη της επόμενης αναπαραγωγικής περιόδου. Οι δύο αυτές ομάδες έχουν διαφορετικό τρόπο κοινωνικής οργάνωσης. Στις αγέλες των θηλυκών επικρατεί απόλυτη κοινωνική οργάνωση-μητριαρχία. Την ηγεσία έχει το πιο ηλικιωμένο άτομο, οδηγεί την ομάδα και είναι υπεύθυνο για την προστασία των υπολοίπων. Όταν εμφανιστεί ένας κίνδυνος προειδοποιεί με κραυγές και τότε η αγέλη τρέπεται σε φυγή με οργανωμένο τρόπο. Ο αρχηγός πηγαίνει μπροστά και οδηγεί την ομάδα, ενώ το δεύτερο ισχυρότερο πηγαίνει τελευταίο.

 

Στις αρσενικές αγέλες υπάρχει απλή συνάθροιση, χωρίς καμιά οργάνωση και φυσικά τυχαίο διασκορπισμό σε περίπτωση κινδύνου.

 

Στην Πάρνηθα, λόγω των ανθρώπινων επιδράσεων, το κόκκινο ελάφι μετατράπηκε από ημερόβιο σε  σχεδόν νυχτόβιο είδος. Βόσκει κυρίως νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα και είναι πιο αδρανές στη διάρκεια της ημέρας, όπου αναπαύεται μέσα σε πυκνή βλάστηση, σε ήσυχα μέρη, πάντοτε σε θέσεις κόντρα στον άνεμο. Ξοδεύει τον περισσότερο χρόνο του αναμασώντας την τροφή του (μηρυκάζοντας).

 

Το κόκκινο ελάφι έχει πολύ έντονα αναπτυγμένες τις αισθήσεις της ακοής, της όσφρησης και λιγότερο της όρασης. Μ΄αυτές τα ζώα αναγνωρίζουν όλους τους θορύβους και έτσι επικοινωνούν τέλεια μεταξύ τους. Σημαδεύουν την βλάστηση και το έδαφος στα σημεία περάσματος, τροφής, ανάπαυσης, μέσω εκκρίματος οσμοποιών  αδένων που φέρουν σε διάφορα σημεία του σώματος. Οι αδένες βρίσκονται στη βάση των κεράτων, μπροστά από τα μάτια, στα πίσω πόδια (ταρσούς και οπλές) και στη βάση της ουράς. Αποτελούν το κυριότερο μέσο επικοινωνίας μεταξύ των μελών της αγέλης, κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου και στις καθημερινές κινήσεις των ελαφιών.